స్వగతాలు (1) – ఒక మాట!

ఒక మాట!

‘ఒక్క సారే తప్ప, ఇంకొక సారి ఒక్క క్షణమాత్ర కాలంకూడా వుండడానికి వీలు లేనటువంటి ఈ జీవితం ఎంత మాత్రం విలువైనది?’ అన్నది ఒక ప్రశ్న.
ఈ ప్రశ్న అర్ధవంతమైనది అవునా కాదా అన్నది తరువాతి మాట.
మొదట ఒక మనిషి జీవితం తయారు కావడానికి, అంతకు ముందు చాలా మంది మనుషుల జీవితాలు గతించి వుండాలన్నది ఒక అత్యంత విలువైన ఆలోచన.

తెలుసుకోవాలన్న తపన వుంటూనే వుంటుంది.
అయితే ‘దేనిని?’ అన్నదానిని దీనికి సంధించినప్పుడు దారులు మారుతూండడం చూస్తాం.
‘ఈశా వాస్యం ఇదం సర్వం’ (ఈ జగత్తంతా ఈశ్వర మయం!) ఇది ఒక దారి.
‘తత్త్వం అసి’ (అదే నీవై వున్నావు!) ఇదీ ఆదారి లోనిదే!
Cognito; ergo sum^ (I think; therefore I am – నేను అలోచిస్తాను; కనుకనే నేను!) ఇది ఇంకొక దారి…
ఇలాంటివే ఇంకా ఎన్నో దారులు!

అంతు తేలాలంటే అణువణువునీ పరీక్షించడమే మార్గమని
సైన్సు శరీరాన్ని ముక్కలుగా చేసి చూసినట్లుగానే జీవితాన్నీ ముక్కలుగా చేసి చూడడం నేర్చుకుంది.

రోజు రోజుకూ జీవితంలోని కొన్నైనా సంగతులు మారుతూ వుంటాయి.
చాలా సంగతులు ఏ మార్పునూ వహించకుండా అలానే వుంటూ కూడా వుంటాయి.
మారుతూన్న ప్రపంచం ఒక్కసారిగా అర్ధ రహితంగా కనపడకుండా వుండాలంటే
మారుతూన్న సంగతులతో పాటు
మార్పుకు లొంగని పాత సంగతులనూ విధిగా వెంట తెచ్చుకోవాలి.

జీవితం ఒక్క సారిగా అర్ధరహితం కాకుండా వుండాలంటే
మనలో నిక్షిప్తమైవున్న వేలవేల జీవితాల విశ్వాసాలను ముందు గౌరవించడం నేర్చుకోవాలి!

(^ Descartes, Rene (1596-1650) – French philosopher, mathematician and physicist, చెప్పిన ప్రసిధ్ధమైన మాట!)