రాజరాజు – నన్నయ (8)

నన్నయ మహాభారత ఆంధ్రీకరణం అరణ్య పర్వం, చతుర్థాశ్వాసం 142వ పద్యం దగ్గర ఆగిపోయింది.  ఆ పద్యం ఇది:

“ఉ. శారదరాత్రు లుజ్జ్వలలసత్తర తారకహారపంక్తులం
జారుతరంబు లయ్యె వికసన్నవకైరవగంధ బంధురో
దారసమీర సౌరభము దాల్చి సుధాంశు వికీర్యమాణ క
ర్పూర పరాగ పాండురుచిపూరములం బరిపూరితంబు లై.”

వర్షాకాలం గడిచి, చలి కాలం అప్పుడప్పుడే మొదలౌతున్న రోజుల నాటి రాత్రులు.  చంద్రుడు కర్పూర పరాగం లాంటి వెన్నెలను కురిపిస్తున్నాడు. ఇలాంటి చంద్రుణ్ణి చూసి అప్పుడే వికసించినటువంటి తెల్లకలువల నుంచి వెలువడుతూన్న గంధాన్ని తనలో కలుపుకుని గాలి మత్తుగా వీస్తొంది.  అలా కాస్తూన్న వెన్నెలనూ ఇలా వీస్తూన్న గాలినీ వహించి చుక్కలు మైమరచి మెరుస్తూంటే ఆ మెరుపులో రాత్రులు ఇంకా మెరిసిపోతున్నాయి. ఇదీ ఈ పద్యపు భావం.

ఇంతటి ఆహ్లాదకరమైన వాతావరణాన్ని వర్ణించడానికి అంతే అహ్లాదకరమైన చింతన కావాలి. ఈ పద్యాన్ని రచించిన నాటి రాత్రి (రాత్రి గానే నేను భావించుకుంటున్నాను) అంతే ఆహ్లాదకరమైన చిత్తంతో ఆనాటికి స్వస్తి చెప్పుకుని నిద్ర కుపక్రమించుంటాడు నన్నయ. తెల్లవారే సరికి మారిన పరిస్థితులను గురించి తెలియజెప్పగల అధారాలేవీ చరిత్రలో మిగలలేదు.  మిగిలినదల్లా కట్టుకధలుగా భావించబడుతూన్న ఒకటి రెండు కథలు మాత్రమే. వాటిల్లో ఒకటి చిత్రాంగీ సారంగధరులకు సంబంధించినది, లోక ప్రసిధ్ధమైనది. ఈ కధలో అనైతికమైన, ఏహ్యమైన రాజరాజు ప్రవర్తనకు మనసు కలతచెంది నన్నయ మహాభారత ఆంధ్రీకరణాన్ని అపివేశాడని ఐతిహ్యం. ఆంధ్ర మహాభారతం అవతారికలో నన్నయ వర్ణించిన రాజరాజుకూ, ఈ కథలోని రాజరాజుకూ సంబంధమే లేనట్లుగా ఉంటుంది ఈ కథలో రాజ రాజు ప్రవర్తన.  అయినప్పటికీ, పోతన గారన్నట్లు ‘రాజుల్ మత్తులు’…మత్తులే గాదు ఉన్మత్తులు గూడా.  ఏనాటికి ఏరాజు చిత్తం ఎలా మారుతుందో ఎవ్వరూ ఊహించలేనిది.  అకారణంగా కథలెలా పుడతాయి మరి? అదలా ఉంచితే, సారంగధరుడూ, చిత్రాంగీ కల్పిత వ్యక్తులే తప్ప వీ రిరివురూ నిజ వ్యక్తులుగా పరిగణింపబడడానికి  సంబంధించిన చారిత్రక ఆధారాలేమీ లేవని చరిత్రపరిశోధకులు చెబుతారు.

ఇక రెండవది, వేములవాడ భీమకవి తో సంబంధం ఉన్న ఒక కథ. నిస్సందేహంగా తెలుగులో అత్యంత ప్రతిభావంతులైన కవులలో ఈయనకు స్థానం ఉంది.  శ్రీనాథుడు ఈయనను తాను పూర్వకవులలో గౌరవించే మొట్టమొదటి వానిగా చెప్పుకోవడం ఇందుకు తార్కాణం.  అయితే, ఈయన రచించిన గ్రంధమేదీ ఇప్పటికీ లభ్యం కాకపోవడం దురదృష్టకరం. ఈయనవిగా చెప్పబడుతూ లభించిన పద్యాలు ఇప్పటిదాకా 53. అందులో 38 చాటువులు, అన్నీ లోకప్రసిధ్ధమైనవే.  నన్నయ కంటే ముందుగానే తెలుగులో ఈయన ‘రాఘవ పాండవీయం’ అనే ఒక ద్వ్యర్ధి కావ్యాన్ని రచించాడనీ, ఓర్వలేక నన్నయగారు ఆ కావ్యాన్ని తగులబెట్టించారనీ కథ.  ప్రతిగా నన్నయ రాసిన ‘ఆంధ్ర శబ్దచింతామణి’ ని  భీమకవి గోదావరి పాలు చేశాడని కూడా కథ. ఇదే కాకుండా, అధర్వణుడనే కవి వ్రాసిన భారతాన్ని కూడా రాజరాజు దృష్టికి రాకుండా నన్నయ అగ్నికి ఆహుతి చేశాడని కూడా కథ.  ఈ దుష్కార్యాల ప్రభావం నన్నయ మీద పడిందనీ, దాని ఫలితమే నన్నయ భారత రచన అర్ధంతరంగా ఆగిపోవడమనీ తరతరాలుగా జనంసామాన్యంలో ప్రచారమై ఉన్న కథ.

ఈ కథల్లో నిజానిజాలు ఏమైనప్పటికీ, నన్నయ భారత రచన పైన చూపిన పద్యంతో ఆగిపోవడం మాత్రం నిజం.

ప్రకటనలు

స్పందించండి

Fill in your details below or click an icon to log in:

వర్డ్‌ప్రెస్.కామ్ లోగో

You are commenting using your WordPress.com account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

ట్విటర్ చిత్రం

You are commenting using your Twitter account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

ఫేస్‌బుక్ చిత్రం

You are commenting using your Facebook account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

గూగుల్+ చిత్రం

You are commenting using your Google+ account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

Connecting to %s