ఋణం: నా వచన కవితలు (14)

ఋణం

మననంలో ఉన్నంతసేపే
మాట మనిషికి ఋణపడి ఉంటుంది
గమనంలో ఉన్నంతసేపేగా
ఏక్షణమైనా విలక్షణంగా మెరిసేది!

గాలిని వహిస్తేనే గాని పూవు పరిమళించ లేనట్లుగా
మోహానికి మానవ హృదయమేగా వాహిక!

ఉండడం లేకపోవడం ఒక లెక్క లోనిదికాదు
ఎదురుగా ఏంజరుగుతున్నదీ అక్కరలోనికి రాదు
వెళ్ళిపోయిన క్షణం వెనక్కి తిరిగి చూడాలనంటే
వక్షస్థలాన్ని వేదికగా చేసి వెలిగించాలిసిందే!

లక్ష వత్తులు వెలిగించి వెదికినా
అక్షరానికి అలవిపడని క్షణమేదీ
మోక్షం పొంది వీక్షణకు దొరుకుననడానికి
సాక్ష్యాలు ఎంత వెదికినా దొరకవు!

ప్రకటనలు

స్పందించండి

Fill in your details below or click an icon to log in:

వర్డ్‌ప్రెస్.కామ్ లోగో

You are commenting using your WordPress.com account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

ట్విటర్ చిత్రం

You are commenting using your Twitter account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

ఫేస్‌బుక్ చిత్రం

You are commenting using your Facebook account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

గూగుల్+ చిత్రం

You are commenting using your Google+ account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

Connecting to %s