ఆంధ్రమూ, తెలుగూ…(3)

ఆంధ్రమూ, తెలుగూ…(3)

11. తెలుగులో ఆధునిక సాహిత్యంలో నూటికి తొంభైతొమ్మిది పాళ్ళు అనుకరణే. ఈ సాహిత్యం వెనుక ఉన్న ideas and concepts మనం కనిపెట్టినవి కావు. ఎవరో కనిపెట్టి చూపెడితే మనం అనుకరించినవి. మనం సాధించిన విజయాలు ఏమైనా ఉంటే అవి కధానికా సాహిత్యంలోనే. వాటిల్లో కూడా world level కి సరి తూగగలవి చాలా కొద్ది. ఉదాహరణకు, బుచ్చిబాబు గారి ‘నన్ను గురించి కధ వ్రాయవూ?’ కధానిక.  మనలో చాలామంది మధ్యతరగతి జీవితాలు పుట్టుకనుంచి గిట్టేవరకూ ఒకే విధంగా, too absurdly and unbearably simple గా ఉంటాయన్న తాత్త్విక సత్యాన్ని వ్యంగ్యంగా చెప్పిన కథ ఇది.  ‘రసం ఎప్పుడూ వ్యంగ్యమే కావాలి తప్ప, వాచ్యం కారాదన్న’ సూత్రాన్ని తూ.చ తప్పకుండా పాటిస్తూ ఈ కథ నడుస్తుంది.  బుచ్చిబాబు మిగతా సాహిత్యం అంతా ఒక ఎత్తు, ఈ కథ ఒక్కటీ ఒక ఎత్తు అన్నా అతిశయోక్తి కాదు అని నేననుకుంటాను.కాళీపట్నం రామారావు గారి
‘యజ్ఞం’, ‘జీవధార’, గొప్ప తాత్త్విక సత్యాలను బహిర్గతం చెయ్యక పోయినప్పటికీ తిలక్ ‘ఊరిచివరి ఇల్లు’, చలం ‘దోషగుణం’, కళ్యాణసుందరీ జగన్నాధ్ ‘అలరాస పుట్టిల్లు’ లాంటివి ప్రపంచ సాహిత్యంతో సరితూగగలిగినవి తెలుగులో కథానికా సాహిత్యంలో మాత్రమే ఉన్నాయి. (పాలగుమ్మి పద్మరాజు గారి ‘గాలివాన’, పురాణం సుబ్రహ్మణ్యశర్మ గారి ‘నీలి’ కథలు ప్రపంచ ఉత్తమ కథానికలుగా బహుమతులు అందుకున్నాయన్నది తెలిసిందే కదా!).

12. తెలుగులో కవిత్వానికి సంబంధించినంతవరకూ స్వర్గీయ అక్కిరాజ ఉమాకాంత విద్యాశేఖరుల ‘నేటి కాలపు కవిత్వం’ ఒక్కటే అప్పటికీ ఇప్పటికీ అత్యుత్తమ విమర్శ గ్రంధం. ఇందులో ఆయన ప్రస్తుతించిన ఏ విషయానికీ, విమర్శకూ సమాధానం ఇవ్వడం ఇంత వరకూ జరగలేదు. శ్రీశ్రీ తన ‘అనంతం’ లో కూడా ఈ విషయాన్ని ప్రస్తావించాడే తప్ప సమాధానం ఇచ్చే ప్రయత్నం మాత్రం చేయలేకపోయాడు. ఆధునిక సాహిత్యం పేరుతో భావకవిత్వ ధోరణిలో అప్పటిలో వస్తూండిన కవిత్వాన్ని, భారతీయ (అంటే సంస్కృత) సాహిత్య సిధ్ధాంతాలను నేపధ్యంగా పెట్టుకుని చీల్చి చెండాడిన గ్రంధం ‘నేటికాలపు కవిత్వం’. ఇందులో ముప్పాళ్ళు విమర్శకు గురైనది దేవులపల్లి క్రిష్ణశాస్త్రి గారి కవిత్వం. భావ కవిత్వానికి అప్పటిదాకా వస్తూండిన పాత, పద్య కవిత్వ పధ్ధతులను
తోసివేయడం అన్న ఆశయం తప్ప వేరే తాత్త్విక భూమిక అంటూ ఏమీ లేదు. They hated to be old, they liked to be new and most of the time Krishna Sastri played to the gallery అన్నది సత్యం. They just aped Keats and Shelly అన్నది కూడా జగమెరిగిన సత్యం. ఇలా వచ్చే కవిత్వంలో కొత్త సత్యాలు ఆవిష్కృతాలవుతాయనుకోవడం అత్యాశే అవుతుంది.

13. ‘పద్యం’ ప్రపంచానికి మనం అందించిన ఆస్తి అని గొప్పగా చెప్పుకుంటుంటాం. అది మనకే సరిగ్గా అర్ధం కాదు, ఇక ప్రపంచానికి ఎప్పటికి అర్ధం కావాలి? శత సహస్రాలుగా వెలువడిన శతక సాహిత్యంలో నీతులు చెప్పినవే చెప్పి, చెప్పినవే చెప్పి, చెప్పినవే చెప్పి….దేవుడా!

14. దిగంబర కవిత్వం గానీ, feminism గానీ, చైతన్య స్రవంతి పధ్ధతిలో రచనలు గానీ, దళిత వాదం గానీ, ఇలాంటివి ఇంకా ఏవైనా గానీ, conceptual గా మనం కనిపెట్టినవి కానే కావు. ఎవరో కనిపెట్టి తొలుతగా రచనలు చేసి చూపిస్తే మనం అనుకరించినవి. ఈ కారణం చేతనే, వీటిల్లో వచ్చిన ఏ రచనైనా సరే గొప్పదిగా తీర్మానించుకుని చెప్పుకునే ముందు కొంచెం ఆలోచించాల్సి ఉంటుంది. నాకు తెలిసినంతవరకు, మనకి మనంగా కనిపెట్టి ప్రపంచానికి అందించిన concept అంటూ ఒక్కటీ
లేదు. అనుకరణే మన మెరిగిన పధ్ధతి.


15. దిగంబర కవిత్వం లో వాడిన భాషకూ, పదజాలానికీ నొచ్చుకుని, ఎంతైనా ‘సమాజం మరీ ఇంతగా చెడిపోయిందా?’ అని సహృదయ విమర్శకులు స్వర్గీయ రాచమల్లు రామచంద్రా రెడ్డి గారు బాధపడడం నాకింకా జ్ఞాపకం. ఇంతకీ ఈ కవిత్వంవల్ల తేబడిన మార్పూ, సాధించ బడిన విజయాలేమిటో ఎంత ఆలోచించినా నాకిప్పటికీ అర్ధం కావు.

ప్రకటనలు

స్పందించండి

Fill in your details below or click an icon to log in:

వర్డ్‌ప్రెస్.కామ్ లోగో

You are commenting using your WordPress.com account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

ట్విటర్ చిత్రం

You are commenting using your Twitter account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

ఫేస్‌బుక్ చిత్రం

You are commenting using your Facebook account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

గూగుల్+ చిత్రం

You are commenting using your Google+ account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

Connecting to %s