ధర్మం: నా వచన కవితలు (20)

ధర్మం

అర్ధనారీశ్వరునికి మల్లే
అవధులు లేని ఆనందాన్నే కాదు
అంతులేని దుఃఖాన్నీ
కలిగించేదిలా ఉండాలి అందం
అప్పుడే అది సౌందర్యం
సౌందర్యపు తాకిడి తగిలిన
సరయిన మనిషెవ్వడూ
చివరికి మౌని కాకుండా మిగలడు.

ఆనందంలో పెద్దగా జరిగేదేమీ ఉండదు
శోకంలోనే కదా మాట
తన్ను తాను గాయాలతో నిండిన సైనికుని శరీరంలా
అలంకరించుకోజూస్తుంది.

నీకంటే గొప్పవనుకుంటాను
నిన్ను గురించి నేను ఎదురుజూసిన సందర్భాలు
మాయ తొలగిపోయినట్లుగా
మోహం కరిగిపోతే
కనీసం కన్నీరు కార్చేందుకు
ఒక దుఃఖ భరిత క్షణమైనా
ఇప్పుడు మరి కనిపించ దెందుకు?

ఎంతకీ రాని నిన్ను
ఎప్పటికైనా రావా అనుకుంటూ
కూర్చోవడం ఎంతగానో గుర్తు
వచ్చినట్లే వచ్చి
అంతలోనే అదృశ్యమైపోయే నిన్ను
ఎప్పటికైనా పట్టుకోలేనా అనుకోవడమూ
అంతగానే గుర్తు.

ఎంతచేసినా
నీ సౌందర్యాత్మకు దీపశిఖలాంటి జ్ఞాపకంలా
వెలుగుతూండడమే నా ధర్మం
నిరంతరంగా….
నిర్మోహంగా….

 

ప్రకటనలు

5 thoughts on “ధర్మం: నా వచన కవితలు (20)

    • జయక్రిష్ణగారూ నమస్తే!
      మీ స్పందనకు ధన్యవాదాలు. మీరు కోరిన సమాచారం నా వద్ద లేదు. అందువలన ఇవ్వలేక పోతున్నాను. శుభాకాంక్షలతో,
      వెంకట్.బి.రావ్

  1. సర్వ రోగ నివారిణీ నయన ధారా వాహినీ నమోస్తు నిత్యం పరిపాలయామాం !

    ఏమండీ మాష్టారూ, మీరూ కన్నీళ్ళ కి వచ్చేసారు ?

    జిలేబి.

స్పందించండి

Fill in your details below or click an icon to log in:

వర్డ్‌ప్రెస్.కామ్ లోగో

You are commenting using your WordPress.com account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

ట్విటర్ చిత్రం

You are commenting using your Twitter account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

ఫేస్‌బుక్ చిత్రం

You are commenting using your Facebook account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

గూగుల్+ చిత్రం

You are commenting using your Google+ account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

Connecting to %s