చిరస్మరణీయులు: మహనీయులు మానవల్లి రామకృష్ణకవిగారు (1)

కాలగర్భంలో కలిసిపోయినటువంటి పురాతన వస్తువులను తవ్వి తీసే పురావస్తు పరిశోధక శాస్త్రం (Archeology) వంటిది సాహిత్యానికి సంబంధించి పురా గ్రంథ పరిశోధక శాస్త్రం  (Literary archeology) ఏదైనా ఉండడం సంభవిస్తే, అలాంటి శాస్త్రానికి తెలుగు సాహిత్యానికి సంబంధించినంత వరకు ఆద్యులనదగిన తొలి తెలుగు వ్యక్తి మాన్యులు మానవల్లి రామక్రిష్ణ కవిగారు అని నిర్ద్వందంగా చెప్పవచ్చు. ఏ వ్యక్తి అయినా అన్ని రకాల కష్టనష్టాలకూ వోర్చి  జీవితమంతా సాహిత్యంకోసమే జీవిస్తూ, పురాతన గ్రంథాలను వెలికితీసి వెలుగుచూపించడమే ధ్యేయంగా పెట్టుకుని, అది తప్ప వేరే ధ్యాసంటూ లేకుండా జీవించడం అంటూ
సాధ్యపడితే అది మహనీయులు మానవల్లి ద్వారానే సాధ్యపడిందంటే, అది యెంత మాత్రమూ అతిశయోక్తి కానేరదు. ఇవాల్టి రోజున అలాంటి జీవితాన్ని గడపడం ఊహించుకోనే లేం! అల్లా గడపాలని ఇఛ్ఛ ఉన్నా సాధ్యమయే సంగతీ కాదు!!

మానవల్లి వారు లేకుంటే తెలుగు సాహిత్యానికి నన్నెచోడుడు ఉండేవాడేమో గాని, ‘కుమార సంభవం’ ఉండేది కాదు. వారే లేకుంటే ‘క్రీడాభిరామం’ అంతకన్నా లేదు.

క్రీ.శ.1866లో ఇప్పటి చెన్నై, అప్పటి మదరాసు, లో జన్మించారు మానవల్లి వారు. పండిత వంశం కావడంతో, సంస్కృతంలో పాండిత్యం సహజంగానే వారికి బాల్యం నుండీ అలవడింది. ఇరవై ఏండ్లు వచ్చే సరికల్లా సంస్కృత బాషలోనే కాక, ఆంధ్రము, ఆంగ్లము, తమిళము,కన్నడము భాషలలో ప్రావీణ్యం సంపాయించారు కవిగారు. అసాధారణమైన ధారణ శక్తి ఆయనకు దైవమిచ్చిన వరంగా చెబుతారు. ఏ గ్రంథమైన ఒక్క సారి చదివితే చాలు, అందులోని అక్షరమక్షరమూ ఆయనకు పట్టుబడిపోవలసిందే!

సాహిత్యంపై సహజంగానే అబ్బిన మమకారం చేత ఆయనకు తాళపత్ర గ్రంథాల అన్వేషణ తొలినాళ్ళ నుంచే అలవడింది. తంజావూరు సరస్వతీమహల్ లో తెలుగువాళ్ళు అప్పటిదాకా కనివినీ యెరుగనటువంటి గ్రంథాలున్నాయని మొదటగా తెలియజేసింది కవిగారేనని చెబుతారు. అచ్చటినుండి వారు సంపాదించి ‘విస్మ్రుత కవులు’ శీర్షికన ప్రచురించిన కావ్యాలలో ఒకటి నన్నె చోడుని ‘కుమార సంభవం’ కావ్యం.

తంజావూరు గ్రంథాలయం గురించి చెప్పాలంటే, తాళపత్ర గ్రంథం కావాలంటేనూ, చూడాలంటేనూ తంజావూరు పోవలసిందే నని అప్పటిలో నానుడిగా ఉండేదని పెద్దలు చెబుతారు. తంజావూరులో సరస్వతీమహలు గ్రంథాలయంలోని గ్రంథాలన్ని తంజావూరునేలిన మహారాష్ట్ర రాజులు సేకరించినట్టివే! ఆ గ్రంథాలయం ఆ ప్రభువుల కోటలో ఉండేది గాబట్టి, అందులోనికి సామాన్యులకు ప్రవేశం దుర్లభంగా ఉండేదట. వాఙ్మయంలో పరిశ్రమచేసే వారికి మాత్రం కొంత కష్టం మీద ప్రవేశం లభించేదట. ఇక గ్రంథం వెలుపలికి కావాలనంటే వ్రాసుకుని తెచ్చుకోవలసిందే గాని వేరే మార్గంలేకుండెడిదట. తమిళం తెలిసి వుండడం వలన, కవిగా రెలాగో వారిని వొప్పించి తాళ పత్ర గ్రంథాలను గ్రంథాలయం నుండి తెచ్చి రాత్రులకు రాత్రులు నిద్రకు వెలిగా ఉండి వ్రాత ప్రతులను తయారు చేసిన మీదట, తెచ్చిన గ్రంథాలను తిరిగి గ్రంథాలయానికి చేర్చే వారట!

ఇంతటి శ్రమకోర్చి, తాళపత్ర గ్రంథాలకు వ్రాత ప్రతులను తయారు చేసి ఆ మీదట పాఠాన్ని పరిస్కరించి కవిగారు ప్రచురించిన తెలుగు కావ్యాల జాబితా (ప్రచురింప బడిన సంవత్సరం కుండలీకరణాలలో) – కుమార సంభవం – ప్రథమ భాగం (1908), క్రీడాభిరామం (1909), బద్దె భూపాలుని ‘నీతిసార ముక్తావళి’ (1910), అనర్ఘ రాఘవము (1911), ఉదాహరణ వాఙ్మయంలో తొలుతటిదైన త్రిపురాంతకోదాహరణం (1912), శ్రీరంగ మహత్మ్యం (1912), కుమార సంభవం – ద్వితీయ భాగం (1914), సకలనీతి సమ్మతం (1923). ఈ కావ్యాలన్నీ తొలుతగా తాళపత్రాల నుంచి అచ్చులోనికి వెళ్ళింది కవిగారి చేతుల మీదుగానే అనీ ఆ తరువాతి ముద్రణలన్నిటికీ కవిగారి ముద్రిత ప్రతులే ఆధారములయినాయని చెబుతారు.

ప్రకటనలు

స్పందించండి

Fill in your details below or click an icon to log in:

వర్డ్‌ప్రెస్.కామ్ లోగో

You are commenting using your WordPress.com account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

ట్విటర్ చిత్రం

You are commenting using your Twitter account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

ఫేస్‌బుక్ చిత్రం

You are commenting using your Facebook account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

గూగుల్+ చిత్రం

You are commenting using your Google+ account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

Connecting to %s