తెలుగు నాటకాలు – మరి కొన్ని సంగతులు (3)

తెలుగులోని గొప్ప పద్య నాటకాలలో ఒకటైన ‘వేణీసంహారం’ నాటక కర్త వడ్డాది సుబ్బారాయుడు (క్రీ.శ.1854-1938). ‘వసురాయకవి’ గా ప్రసిధ్ధులు. దురదృష్టవశాత్తు వీరికి చిన్నతనంలోనే తల్లిదండ్రులు దూరమయ్యారు. ఈయన బడిలో చదివి పాసయిన పరిక్ష ఒక్కటీ లేదని చెబుతారు. అయినప్పటికీ, వీరు తమ 14వ ఏట నుండే భజగోవింద శ్లోకాలను తెలిగించడంతో కవిత్వం చెప్పడం మొదలెట్టారు. రాజమండ్రిలోని ఒక ఉన్నతపాఠశాలలో ఆంధ్రోపాధ్యాయుడిగా ప్రారంభమైన వీరి ఉద్యోగపర్వం అనంతంగా సాగి వీరి జీవికకు లోటులేకుండా చేసింది.

వడ్డాది సుబ్బారాయ కవి (వసురాయకవి) గొప్పదనాన్నిమొదటగా లోకానికి తెలియజేసింది వీరు రచించి అప్పటిలో వస్తూండిన ‘హిందూజన సంస్కారిణి’ అనే పత్రికలో ప్రచురించిన ‘భక్త చింతామణి’ శతకంలోని పద్యాలు. ఈ శతకం క్రీ.శ.1893 లో మొదటిసారి పుస్తక రూపంలో వచ్చింది. నమ్మశక్యంగాని విషయమేమిటంటే, క్రీ.శ.1893 లో మొదటిసారి ముద్రణ అయింది మొదలు, ఈ చిన్న 50-60 పేజీల పుస్తకం దాదాపు ఇరవైమూడు సార్ల దాకా పునర్ముద్రణ పొందడం. ఈ పుస్తకంలోని పద్యాలు ఆంగ్లంలోనికి కూడా అనువాదమయ్యాయని చెబుతారు కాని, అదెంతవరకు నిజమో తెలీదు.

అప్పటిలో ఇంతగా ప్రాచుర్యం పొందిన ఈ ‘భక్తచింతామణి ‘ శతకం ఇప్పుడు లైబ్రరీలలోనయినా దొరుకుతుందో లేదో తెలియదు. సరళమైన, శబ్దవాచ్యత లేని, అర్ధ సుబోధకమైన సూటి భాష; ఒడిదుడుకులేమీ లేకుండా, అడుగున నునుపుతేలి ఉన్నటువంటి శిలాతలం మీదనుంచి తేలికగా ప్రవహిస్తుండే సెలయేటి గతి లాంటి ధార – ఈ రెండు లక్షణాలు  ‘భక్త చింతామణి’ లోని పద్యాలను పండితులు, పామరులు, పిల్లలు, పెద్దలు అని లేకుండా, ఆబాలగోపాలానికి ప్రీతిపాత్రం అవడానికి దోహదం చేశాయి అని చెప్పడానికి సందేహించాలిసిందేమీ లేదు.

“పడుచుల్ వేడుక బొమ్మరిండ్లిసుకలో బాగొప్ప నిర్మించి, చొ
ప్పడ మ్రుగ్గుల్ పచరించి, యాడుకొని, యాపై నాటగొల్లంచు గ
ట్టడముల్ పాడొనరించి పోవు గతి, వేడ్కల్ నీకు నీ విశ్వముల్
పొడమంజేసి, భరించి, మాపుటలు నెప్డున్; భక్తచింతామణీ!”

పై పద్యంలో కఠినమైన పదం ఒక్కటి గూడా లేదు. అర్ధంకాకపోవడానికి అందులో మానవాతీతమైన అనుభవాలకి సంబంధించిన విషయాలూ లేవు. చిన్నపిల్లలు ఆడుకునే ఆటలను దృష్టాంతంగా తీసుకుని దేవుని లీలను వర్ణించిన పద్యం. ఇది నచ్చకపోతే ఆశ్చర్యపడాలిగాని, నచ్చితే కాదు గదా! ఇలాంటిదే ఇంకో పద్యం:

“ఎదురం దండము చేత బట్టుక, నిజాధీశుండు చూపట్టినన్,
దుదకున్ సేవకు లెట్టులో యతని కన్నుల్ గప్పి వర్తింతు, రే
మిది, నిన్నెన్నడు జూడకుండియును, తండ్రీ! విశ్వ మింతైన ద
ప్పదు నీ యానతి, యద్భుతావహము; దేవా, భక్త చింతామణీ!”

ఇందులోనూ అర్ధంగాక పోవడానికి ఏమీ లేదు. విశదీకరించి చెప్పాల్సిందీ లేదు.  అర్ధ సుబోధకమైన పద్యం. ఇలాంటిదే మరొక పద్యం:

“నీకుం బ్రేమ సమాన మన్నిటియెడన్, నిక్కంబు సర్వేశ!, యీ
లోకంబందు సమస్త జంతువులకెట్లో నిత్య మాహార మీ
వే కావే దయసేయుచుండుదువు? తండ్రీ! యట్లు గాకున్న, మం
డూకం బేక్రియ ఱాతిలో బ్రతుకుచుండున్? భక్త చింతామణీ!”

ఈ పద్యం గురించి ఇక చెప్పాల్సిందేముంది?

ప్రకటనలు

స్పందించండి

Fill in your details below or click an icon to log in:

వర్డ్‌ప్రెస్.కామ్ లోగో

You are commenting using your WordPress.com account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

ట్విటర్ చిత్రం

You are commenting using your Twitter account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

ఫేస్‌బుక్ చిత్రం

You are commenting using your Facebook account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

గూగుల్+ చిత్రం

You are commenting using your Google+ account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

Connecting to %s